Pewnie zauważyliście, że w świecie zwierząt to samce się stroją, a samice pozostają jakby... niewidoczne. Najlepszym przykłdem jest paw. Puszy swój ogon, by zaimponować samicy, a ona pozostaje szara i zwykła. Podobnie rzecz ma się z gazelami, sarnami, lwami i innymi zwierzętami. Ciekawa sprawa z tym ozdabianiem się. U ludzi jest dokładnie na odwrót. Tylko czy u wszystkich ludzi? Otóż nie! Wiele afrykańskich plemion bliższe jest natury niż my. To mężczyźni malują sobie twarze, to oni zaplatają warkoczyki i smarują je czerwoną mazią, by odbijały się rodośnie, gdy tańczą i starają się zwrócić na siebie uwagę pań. Na przykład Masajowie w Kenii tak robią. Ich taniec polega na skakaniu w miejscu. Kto wyżej skacze, ten szybciej zdobywa uznanie płci przeciwnej. I jak fajnie te warkoczyki podskakują wraz z właścicielem!

          Gdy przyjechałam, zauważyłam, że część kobiet maluje twarz na biało. I bynajmniej nie o kompleksy tu chodziło. Czarni są bardzo dumni z tego, że są czarni. Nawet w swoim prawodawstwie (RPA) mają zapisane, że jeśli szef firmy ma trzech kandydatów do pracy, to najpierw musi zatrudnić czarnego, gdy takiego nie ma, to kolorowego (mulata), a dopiero – jak już brak takich kandydatów – może to być biały. Kobiety ludu Khosa (RPA) malują twarze białą glinką, by chronić skórę przed niszczycielskim działaniem słońca. Glinka chroni skórę przed powstawaniem plam i zmarszczek. Kobiety zmywają ten osobliwy makijaż dopiero wieczorem, po powrocie do domu, a czynią to wszystko, by podobać się swoim mężom. Obcym mężczyznom podobać się nie muszą.

          W Afryce, jak i na każdym kontynencie, mnóstwo jest roślin leczniczych i stymulujących zdrowie. Popularne jest masło shea. Wyrabia się je z orzechów drzewa o tej samej nazwie. Pozyskuje się z nich olej używany do wyrabiania oliwki, kremów, balsamów. Afrykańskie kobiety stosują je od zawsze (wspomina się o nim już w papirusach ze starożytnego Egiptu) ze względu na wyjątkowe działanie odżywcze i nawilżające. Światowe koncerny również produkują z niego kosmetyki.

          Znany wszystkim aloes także rośnie w Afryce – od południowych krańców RPA, przez wielką wyspę Madagaskar, aż po kraje graniczące z Półwyspem Arabskim. Napar z aloesu działa na organizm jak detoks, kremy nawilżają i łagodzą. Afrykańskie kobiety rozcinają jego liście i wsmarowują cenny sok w skórę. Nie tylko poprawia on jej wygląd, ale i pomaga leczyć rany i słoneczne oparzenia.

          W Etiopii do celów kosmetycznych używa się starego masła. Nakłada się je na włosy, by były silne i błyszczące. Moje etiopskie koleżanki twierdzą, że to wyjątkowo skuteczna metoda.

          W Afryce Południowej za cudowną roślinę uważa się krzew rooibos. Robi się z niego czerwoną herbatę, kremy, maści i okłady. W Polsce w wielu sklepach dostępna jest herbata rooibos. Wszyscy znani mi w RPA lekarze afrykańscy i polscy (lekarzy Polaków jest tam pod dostatkiem i są to znakomici specjaliści) twierdzili, że codzienne picie rooisbosa świetnie reguluje przemianę materii i odmaładza. Pijmy więc na zdrowie i cieszmy się życiem!